A+ A A-
Շերլոկ Հոլմս1895 թվականին մի շարք հանգամանքների բերումով, այստեղ կանգ չեմ առնի դրանց վրա, միստր Հոլմսն ու ես հայտնվեցինք մեր հայտնի համալսարանական քաղաքներից մեկում, ուր անցկացրեցինք մի քանի շաբաթ և այդ ընթացքում բախվեցինք քիչ խճճված, բայց խիստ ուսանելի մի պատահարի, որի մասին էլ պատրաստվում եմ պատմել: Հասկանալի է, ցանկացած մանրամասները, որոնք թույլ կտան ընթերցողին որոշելու, թե որ քոլեջում է կատարվել դեպքը կամ ով է հանցագործը, տեղին չեն և նույնիսկ վիրավորական են: Այդքան ամոթալի պատմությունը կարելի էր մոռացության մատնել առանց ափսոսանքի: Սակայն չափավոր պատշաճությամբ արժե պատմել, քանի որ այդտեղ բացահայտվեցին ընկերոջս զարմանալի ընդունակությունները:  Իմ պատմության մեջ կաշխատեմ խույս տալ այն ամենից, ինչը թույլ կտա գուշակել, որտեղ է հատկապես դա կատարվել կամ ում մասին է խոսքը:

Կարդալ մանրամասն ...

«Հեռացող   եզերքը»  արդարև  իրական  պատմություն է: Եվ  այն, որ  ամբողջ  պատմվածքը  տրված  է  առաջին  դեմքով,  պատահական  չէ. իմ  թշվառ  զրուցակիցներից  յուրաքանչյուրի  պատմությունն  է  դա,  որովհետև    նրանց  ընդհատված  երազանքների  ու  անլուր  տառապանքների  մասին  ու  նրանց  անունից  է  խոսում  հեղինակը:

Կարդալ մանրամասն ...

- Զեկուցե'լ տատանումների հաճախականությունը:
- 4 մլն մեգահերց:
- Զեկուցե'լ ներբեռնված էներգիայի ծավալը:
- 94 տոկոս:
- Տարածական ռեզոնատորը գործարկե'լ:
- Լսու'մ եմ:
- Էներգաարտածիչ մոդուլները միացնե'լ:
- Լսու'մ եմ:

Կարդալ մանրամասն ...

Խոսք ի խորոց սրտի առ հայաստանցի պատանիներ և պարմանուհիներ...
Նախ ասեմ, որ «ուսուցչությունն» ինձ համար միշտ եղել այնքան ձանձրալի, որքան, օրինակ, հարկային հաշվառումը, և նույնքան անշնորհակալ, որքան, օրինակ, «մեր քուչա-ձեր մայլա» ենթամշակությի հավատավոր կրողին հեգելյան դիալեկտիկա բացատրելու փորձերը... Եվ եթե հիմա նստել և գրում եմ ներքոբերյալ դատողություններ-կոչեր-հորդորները, ապա դա «ուսուցիչ» լինելու վառ ցանկությունից չէ /

Կարդալ մանրամասն ...

Անկում/Մաս Գ/

Իհարկե, ես ոչ մի լուրջ մտադրություն չունեի նրա հետ արդեն կառուցվող հարաբերությունների մասով, և ոչ էլ նա իրականում կարողացել էր այն առաջին հանդիպման ընթացքում ինձ հրապուրել` իր` ոչինչ չարտահայտող քարացած հայացքով և բացարձակապես անշարժունակ ուղեղով:

Կարդալ մանրամասն ...

Անկում

/մաս Ա, շարունակություն/

Երբ պղտորվում է մտքիդ պարզությունը կրքերի շնչից, և կորցնում ես ուղենիշերը, անհնար է դառնում ժամանակին նկատել նետված փրկօղակն անգամ… Իմ բախտանիվն արդեն գիրթ շրջադարձեր էր կատարում, սակայն իմացական կարողություններիս մթագնումը` կապուտաչ հրեշի դիվական թլացքների ազդու ներգործության հետևանքով, թույլ չէր տալիս նկատել սկսված գահավեժ ընթացքը…

Կարդալ մանրամասն ...

խոհ Առաջին հանդիպումից ի վեր մի անառողջ անհանգտություն էր տարուբերվում ներսումս և ինձ հետ միասին շրջում ամենուր… Մեղավոր էի զգում այն միակ, այն փոքրիկ, ազնվագույն հյուլեի առջև, որը դեռ չէր լքել ինձ և համառորեն ապրում էր ինձ հետ` ինչպես անհույս հարբեցողի հետ ապրում է նրան հեզաբար համակերպված, սիրող կինը… Անկարող էի զգում սիրել նրան, հավասարապես` բաժանվել նրանից…

Կարդալ մանրամասն ...

!-- /**/ -->

Բարի լույսն Աստծունն է

ԵՊՀ –ի իրավաբանական ֆակուլտետի, հանարապետության իրավապահ օրգանների և իրավական ծառայություն ունեցող այլ գերատեսչությունների իրավասու հանձնաժողովի կազմած ցուցակի համաձայն համալսարանն ավարտեելուց հետո ես պետք է աշխատանքի անցնեի ՀՀ  դատախազության համակարգում: Սակայն իմ ճանապարհը հանկարծակի «փակեց» իմ առաջընթացի մեծ ջատագովը` իմ ավագ եղբայր Ալբերտը:

Կարդալ մանրամասն ...

Մենք Մոսկվայինն էինք, Մոսկվան` մերը… Մաս 2-րդ Անաստասիա: Այդպես էր մեր սիրո անունն ու մենք ամեն անգամ հաճույք էինք ստանում նրա անունը տալով, իսկ նա ներվայնանում էր այդ երկարությունից, սիրում էր, որ իրեն անվանում էի ուղակի Նաստիա: Հիմա էլ` առանց հուզմունքի չենք կարողանում նրան հիշել, դրա համար էլ շեղվում ենք անըդհատ... Բայց կփորձենք... Անաստասիան երկու օրը մեկ իր ուղևորներին ուղեկցում էր մոլորակի տարբեր ծայրերը, իսկ մենք այդ երկու օրերի ընթացքում աշխատանք էինք փնտրում Մոսկվայի ամեն մի անկյունում, խանութներում, ռեստորաններում ու աշխատանքի տեղավորման բյուրոներում:

Կարդալ մանրամասն ...

Մենք Մոսկվայինն էինք, Մոսկվան` մերը… Մաս 1-ինԵրբ երեխան լացում է, նրա առջև լցնում եք գունավոր խաղալիքներն ու նա տարվելով դրանցով`  մոռանում է լացը: Խաղի վերջում` շպրտելով այս ու այն կողմ: Այդպես էլ մենք, երբ հազարավոր կիլոմետրեր հեռու մեր տնից, պառկած բանտի հիվանդանոցում, չունենալով ոչինչ, բացի մեր հագի շորերից ու թոքախտից, խեղդվում ենք ու արյուն թքում, դուք մեզ հանգստացնելու համար մեր առջև լցնում եք մեր հնացած խաղալիք-հիշողությունները, ու մենք տարվելով դրանցով շուռումուռ ենք տալիս, խաղում: Բայց վերջում շպրտելու փոխարեն, զգուշորեն շարում ենք բարձի տակ...

Կարդալ մանրամասն ...

Լիբերալ Բլոգ - Like

Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական տեղադրումը այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց liberal.am-ի թույլտվության արգելվում է: Էլ. փոստ` blog@liberal.am:
blog.liberal.am | 2011-2012 © Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են:

Joomla! Debug Console

Session

Profile Information

Memory Usage

Database Queries